OFERTA EDUKACYJNA

Centrum Kształcenia Zawodowego w Rudzie Śląskiej w roku szkolnym 2019/2020 prowadzi PRAKTYCZNĄ NAUKĘ ZAWODU dla uczniów szkół mających swoją siedzibę w mieście Ruda Śląska. Zajęcia odbywają się w czterech doskonale wyposażonych warsztatach przy udziale wysoce wykwalifikowanej kadry. Uczniowie kształcą się na poziomie branżowej szkoły I stopnia oraz technikum w następujących zawodach:

Elektryk 741103

EE.05. Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych

Elektryk wykonuje prace instalacyjno-montażowe oraz konserwacyjno-naprawcze instalacji zalicznikowej, typowych odbiorników energii jedno-i trójfazowych w zakładach pracy i budynkach użyteczności publicznej. Elektryk instaluje, konserwuje tablice rozdzielcze, maszyny i urządzenia elektryczne, silniki elektryczne oraz oprawy oświetleniowe. Elektryk wykonuje, przebudowuje, konserwuje, naprawia różnego typu instalacje elektryczne jedno-i trójfazowe, instaluje dodatkowe punkty zasilania, diagnozuje, wyszukuje i usuwa uszkodzenia w instalacjach elektrycznych, dobiera odpowiednie zabezpieczenia w obwodach siłowych i oświetleniowych, montuje rozdzielnice niskiego napięcia, montuje, instaluje oraz konserwuje oprawy oświetleniowe, diagnozuje, wyszukuje i usuwa uszkodzenia silników elektrycznych, wykonuje pomiary diagnostyczne instalacji elektrycznych oraz rezystancji uziemień, instaluje i demontuje proste urządzenia elektryczne małej i średniej mocy. Do typowych zadań elektryka należy również przegląd zabezpieczeń przeciwzwarciowych, montowanie, demontowanie elektrycznych urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie zakładu pracy oraz wykonywanie drobnych prac montersko-ślusarskich związanych z naprawą sprzętu elektrycznego.

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • wykonywania i uruchamiania instalacji elektrycznych na podstawie dokumentacji technicznej,
  • montowania i uruchamiania maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie dokumentacji technicznej,
  • wykonywania konserwacji instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych.

Ze względu na szybki postęp techniki, jaki dokonał się w dziedzinie instalacyjno-montażowej, zmiany w zasadach budowy instalacji elektrycznych oraz ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym praca w tym zawodzie wymaga stałego poszerzania wiedzy i umiejętności. Elektryk przygotowany jest do pracy indywidualnie i w zespole. Posiada umiejętność współpracy. Ponosi odpowiedzialność za sprzęt, materiały, sprawne działanie instalacji, ale również za bezpieczeństwo ludzi. Ze względu na dużą odpowiedzialność, mimo że zadania i czynności cyklicznie się powtarzają, nie można traktować pracy elektryka jako zrutynizowanej.

Elektryk pracuje w różnych gałęziach gospodarki. Jego miejscem pracy są zakłady przemysłowe, produkcyjne, montażowe, instalacyjne lub usługowe, a także firmy eksploatujące maszyny, urządzenia czy instalację elektryczną. Typowe stanowiska pracy dla elektryka to: elektryk zakładowy, konserwator urządzeń elektrycznych, elektromonter instalacji elektrycznych, instalator urządzeń elektrycznych i inne.

Zawód technik elektryk przypisany jest do dynamicznie rozwijającego się obszaru elektryczno-elektronicznego. Praca technika elektryka wiąże się z dużą odpowiedzialnością, ponieważ czynności wykonywane przez elektryka zapewniają bezpieczeństwo osobom korzystającym z sieci energetycznych lub maszyn i urządzeń elektrycznych.

Technik elektryk wykonuje prace związane z montowaniem instalacji, podzespołów oraz urządzeń elektrycznych, jak również lokalizuje uszkodzenia oraz wykonuje naprawy urządzeń i maszyn elektrycznych. Do wielu zadań zawodowych technika elektryka należy wykonywanie badań i kontroli urządzeń w procesie produkcji i eksploatacji, instalowanie, użytkowanie i obsługiwanie urządzeń energoelektronicznych oraz aparatury sterującej i pomiarowej. Stosowanie i dobieranie, jak również instalowanie środków ochrony przeciwporażeniowej należy do typowych zadań technika elektryka. Od technika elektryka wymaga się umiejętności posługiwania się dokumentacją techniczną, planowania i nadzorowania ruchu sieci elektroenergetycznej oraz posługiwania się techniką komputerową. Z uwagi na wymagania rynku pracy, pracodawców oraz szybko zachodzące zmiany w technologii np. sterowania, zabezpieczeń, technik pomiarowych technik elektryk powinien uaktualniać swoją wiedzę zawodową oraz podnosić swoje kompetencje zawodowe.

Do głównych wymagań psychofizycznych technika elektryka należą: rozróżnianie barw, zdolność koncentracji, umiejętność logicznego rozumowania, uzdolnienia techniczne, odpowiedzialność. Praca w tym zawodzie wymaga stałego podnoszenia poziomu wiedzy i umiejętności. Opisywany zawód wykonywany jest wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z energią elektryczną. Technik elektryk znajdzie więc zatrudnienie w przedsiębiorstwach energetyki zawodowej, w przedsiębiorstwach produkujących i eksploatujących maszyny i urządzenia elektroenergetyczne, w pionach głównego energetyka, w zakładach przemysłu wydobywczego, hutniczego i transportu kolejowego, w budownictwie i zakładach gospodarki komunalnej, w zakładach usługowych oraz biurach projektowych, a także w innych zakładach i przedsiębiorstwach, w których niezbędny jest pracownik o takim wykształceniu.

Technik elektryk 311303

EE.05 Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
EE.26 Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych

Technik elektronik 311408

EE.03 Montaż oraz instalowanie układów i urządzeń elektronicznych
EE.22 Eksploatacja urządzeń elektronicznych

Technik elektronik to nowoczesny i wymagający zawód przyszłości, stawiający ciągle nowe wyzwania i dający możliwości samorealizacji i dużej satysfakcji z wykonywanej pracy. Przemysł elektroniczny jest jedną z najbardziej dynamicznych gałęzi gospodarki. Pracodawcy oczekują absolwenta wyposażonego w wiele kluczowych umiejętności i potrafiącego szybko reagować na zmieniającą się rzeczywistość, pogłębiać swoją wiedzę oraz umiejętności w zakresie nowych rozwiązań konstrukcyjnych i technologii. 

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • montowania i uruchamiania elementów, układów i urządzeń elektronicznych,
  • wykonywania instalacji i instalowania urządzeń elektronicznych,
  • użytkowania instalacji elektronicznych i urządzeń elektronicznych,
  • konserwowania i naprawy instalacji elektronicznych i urządzeń elektronicznych.

Jest też odpowiedzialny za organizację pracy w placówkach badawczo-rozwojowych, zakładach wytwórczych i naprawczych oraz w innych gałęziach przemysłu i jednostkach, gdzie są szeroko stosowane urządzenia elektroniczne. Technik elektronik może zajmować się serwisem urządzeń elektrotechnicznych i elektronicznych. Zawód ten daje duże możliwości samorealizacji poprzez prowadzenie własnej działalności gospodarczej.

Technik elektronik może podwyższyć swoje kwalifikacje w szkołach wyższych na kierunkach: elektronika, automatyka robotyka, telekomunikacja lub zbliżonych. Absolwent technikum elektronicznego to osoba przygotowana do pracy w ciągle zmieniającej się rzeczywistości zawodowej i będąca w stanie szybko aktualizować wiedzę z niezwykle dynamicznej dziedziny, jaką jest elektronika.

Technik informatyk potwierdzając kwalifikacje wchodzące w skład zawodu uzyskuje wiedzę i umiejętności niezbędne do pracy w trzech obszarach branży informatycznej.

I Planuje konfiguracje, dobiera podzespoły i montuje z nich komputery. Nadzoruje organizacją pracy podczas montażu. Przygotowuje do pracy systemy komputerowe z oprogramowaniem systemowym i narzędziowym. Przygotowuje i konfiguruje urządzenia peryferyjne. Doradza klientowi w zakresie konfiguracji i modernizacji systemów komputerowych i urządzeń peryferyjnych. Odpowiada za konserwacje urządzeń techniki komputerowej w czasie ich okresu użytkowania. Zabezpiecza, rekonfiguruje i utrzymuje w optymalnej wydajności systemy operacyjne. Wykonuje zadania serwisowe polegające na diagnozowaniu i usuwaniu usterek komputera, urządzeń mobilnych i peryferyjnych oraz systemu operacyjnego. Monitoruje pracę systemów komputerowych. Wycenia i kosztorysuje konfiguracje systemów komputerowych oraz ich konserwacje i naprawy. Dba o aspekty ekologiczne na stanowisku pracy (recycling) oraz o bezpieczeństwo i higienę pracy. Potrafi zorganizować i prowadzić sklep komputerowy i serwis.

II Dobiera urządzenia sieciowe, serwery, medium transmisyjne oraz oprogramowanie systemowe i narzędziowe do pracy w sieci lokalnej. Montuje okablowanie strukturalne lokalnej sieci komputerowej według projektu. Instaluje i konfiguruje urządzenia sieciowe i sieciowe systemy operacyjne. Odpowiada za właściwe działanie lokalnej sieci komputerowej. Wykonuje modernizację lokalnej sieci komputerowej. Administruje zasobami i użytkownikami lokalnej sieci komputerowej. Podłącza sieć lokalną do Internetu i zabezpiecza przepływ danych w sieci. Nadzoruje politykę bezpieczeństwa danych osobowych w postaci elektronicznej. Diagnozuje i naprawia awarie występujące w lokalnej sieci komputerowej. Organizuje pracę podczas montażu sieci i jej naprawy przestrzegając zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Nadzoruje procesami montażu i naprawy lokalnej sieci komputerowej. Jest przygotowany do prowadzenia działalności usługowej dotyczącej lokalnej sieci komputerowej.

III Programuje proste aplikacje desktopowe i mobilne. Projektuje i wykonuje strony internetowe, sklepy internetowe i systemy zarządzania treścią. Buduje dynamiczne witryny wykorzystujące internetowe bazy danych i usługi zdalnych serwerów. Tworzy aplikacje, skrypty i aplety wykonywane po stronie klienta oraz serwera. Administruje aplikacjami i witrynami internetowymi. Projektuje i tworzy bazy danych. Doradza klientowi w oprawie graficznej i strukturze budowanej strony. Tworzy i obrabia grafikę, dźwięk i filmy na potrzeby stron internetowych. Zabezpiecza strony internetowe oraz bazy danych. Monitoruje i testuje witryny i aplikacje internetowe. Konfiguruje i naprawia lokalne i internetowe bazy danych. Nadzoruje prace projektowe i wykonawcze dotyczące aplikacji internetowych i baz danych. Prowadzi działalność gospodarczą usługową w zakresie baz danych i aplikacji desktopowych, internetowych oraz mobilnych.

Technik informatyk 351203

EE.08 Montaż i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i sieci
EE.09 Programowanie, tworzenie i administrowanie stronami internetowymi i bazami danych

Technik mechatronik 311410

EE.02 Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
EE.21 Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych

Technik mechatronik jest zawodem interdyscyplinarnym. Jest on przypisany do obszaru kształcenia elektryczno-elektronicznego, ale biorąc pod uwagę fakt, że istotnym składnikiem mechatroniki jest mechanika, mógłby on być klasyfikowany również w obszarze mechanicznymi górniczo-hutniczym. Wiedza zdobywana przez absolwentów jest szeroka, co wiąże się z faktem, iż absolwenci nabywają wiedzę i umiejętności na dużym poziomie uogólnienia z mechaniki, elektryki, elektroniki i programowania.

Do podstawowych zadań zawodowych technika mechatronika należy: montowanie urządzeń i systemów mechatronicznych, wykonywanie rozruchu urządzeń i systemów mechatronicznych, wykonywanie konserwacji urządzeń i systemów mechatronicznych, eksploatowanie urządzeń i systemów mechatronicznych, tworzenie dokumentacji technicznej urządzeń i systemów mechatronicznych, programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych, w tym robotów przemysłowych i sterowników PLC, automatyka i obsługa urządzeń współczesnych linii produkcyjnych i montażowych, diagnostyka i naprawa urządzeń z zastosowaniem nowoczesnych urządzeń pomiarowych i technik komputerowych. Ze względu na interdyscyplinarny charakter wiedzy związanej z mechatroniką, osoba posiadająca kwalifikacje przypisane do zawodu technik mechatronik jest bardzo atrakcyjnym pracownikiem, poszukiwanym na rynku pracy. Absolwenci dysponują umiejętnościami posługiwania się zaawansowaną wiedzą z zakresu mechatroniki, używaną w maszynach i pojazdach, urządzeniach i systemach wytwórczych oraz urządzeniach i aparaturze diagnostycznej i pomiarowej. Przygotowani są również do twórczej aktywności w zakresie montażu, uruchamiania i konserwacji, a także eksploatacji i programowania maszyn i systemów wytwórczych, kierowania i rozwijania produkcji w przedsiębiorstwach przemysłowych oraz zarządzania procesami technologicznymi.

W opinii pracodawców mechatronika to branża bardzo dynamicznie rozwijająca się. Jest obecna w każdej gałęzi przemysłu i może być wykorzystana we wszystkich działach związanych z nowoczesnymi technologiami. Zwraca się szczególnie uwagę na wykorzystanie mechatroniki w przemyśle samochodowym, górnictwie, budownictwie i energetyce. Nie mniej ważne jest wykorzystanie systemów mechatronicznych w produkcji i w urządzeniach powszechnego użytku czy aparaturze medycznej. Duże znaczenie ma również wykorzystanie mechatroniki w robotyce, oraz programowaniu sterowników do automatyzacji procesów i nowoczesnych linii technologicznych.

W związku z powyższym technik mechatronik może znaleźć zatrudnienie:

  • w dużych przedsiębiorstwach produkcyjnych o zautomatyzowanym i zrobotyzowanym cyklu produkcyjnym (np. branża Automotive, AGD, obrabiarek CNC itp.), w charakterze pracownika produkcyjnego, pracownika działu utrzymania ruchu, działu remontowego, pracownika niższego szczebla dozoru,
  • w małych firmach, w których pracownik spełnia szereg funkcji i zadań od produkcji do utrzymania ruchu,
  • w serwisach i stacjach diagnostycznych oferujących usługi diagnostyczne oraz świadczące naprawy w zakładach pracy,
  • prowadząc własną działalność gospodarczą (np. usługową) w zakresie napraw i konserwacji urządzeń powszechnego użytku.

Sektor odnawialnych źródeł energii należy do dynamicznie rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju. Zakłada się, że w Polsce będą wspierane przedsięwzięcia producentów energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Wspierany będzie rozwój rozproszonych źródeł energii odnawialnych. W obszarze elektroenergetyki przewiduje się przede wszystkim rozwój źródeł opartych na energii wiatru oraz biomasie, a także przewiduje się wzrost ilości małych elektrowni wodnych. Według „Polityki energetycznej Polski do 2030 roku” relatywnie największą dynamikę wzrostu spośród odnawialnych źródeł energii do roku 2020 zanotują energetyka wiatrowa (pięćdziesięcioczterokrotny wzrost) i ciepło słoneczne (trzydziestopięciokrotny wzrost). W kontekście osiągnięcia postawionego celu 15% udziału energii ze źródeł odnawialnych w strukturze energii finalnej brutto w 2020 r., największy wzrost produkcji energii spodziewany jest w energetyce wiatrowej, produkcji biogazu i biomasy stałej oraz w biopaliwach transportowych. Te cztery obszary w 2020 roku stanowić będą łącznie ok. 94% zużycia energii ze wszystkich źródeł odnawialnych. Istotnym uzupełnieniem oferty dużych systemów energetyki odnawialnej są małe, zdecentralizowane instalacje w budownictwie, takie jak panele słoneczne bądź kotły na biomasę. Energia geotermalna znajdzie z kolei najszersze zastosowanie w budynkach publicznych. 

Na dachach naszych domów pojawia się coraz więcej kolektorów słonecznych, a kotły na biomasę są już powszechnie stosowane, podobnie jak pompy ciepła. Szczególnie dużo takich instalacji pojawiło się już w miejscowościach turystycznych i na osiedlach domów jednorodzinnych  w sąsiedztwie dużych miast.

Szansą dla instalacji na biomasę będą również tereny, na których uprawia się rośliny energetyczne i wykorzystuje słomę do produkcji palet. Do montażu, eksploatacji i serwisowania tych urządzeń poszukiwani będą w pierwszej kolejności technicy OZE (odnawialnymi źródłami energii) tytuł technika urządzeń i systemów energetyki odnawialnej umożliwi absolwentom podjęcie pracy w firmach specjalizujących się w technice instalacyjnej, grzewczej czy klimatyzacyjnej, oraz firmach konsultingowych i doradczych na terenie całego kraju. Wykwalifikowane osoby mogą też prowadzić samodzielną działalność usługową, montując instalacje słoneczne, pompy ciepła i kotły na biomasę. 

Coraz więcej inwestycji związanych z odnawialnymi źródłami energetyki (OZE) sprawia, że zawód technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej wydaje się być zawodem przyszłości i już niedługo będzie bardzo poszukiwany na rynku pracy. Dobre perspektywy dla branży uzasadniają potrzebę kształcenia w zawodzie, tym bardziej, że specjaliści w tym sektorze już teraz należą do grupy poszukiwanych pracowników. Postęp technologiczny i coraz większa efektywność ekonomiczna systemów energetyki odnawialnej, a także względy ekologiczne wspierające promocję technologii energetyki odnawialnej dają dobre perspektywy pracy dla absolwentów szkół kształcących w zawodzie technika urządzeń i systemów energetyki odnawialnej.

Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej 311930

BD.17 Montaż urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
BD.18 Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Fryzjer 514101

EE.21. Wykonywanie zabiegów fryzjerskich

Fryzjerstwo jest zawodem, który w Polsce rozwija się nieustannie, stale podnosząc poziom oferowanych usług. Nowe technologie, ewoluujący rynek mody, wzrastająca potrzeba społeczna dbania o wygląd wpływają na zmianę oczekiwań wśród nabywców usług.

Do usług fryzjerskich należy wykonywanie zabiegów fryzjerskich, czyli wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych włosów, strzyżenie włosów, formowanie fryzur i ondulowanie oraz zmiana koloru włosów. Przed każdym zabiegiem fryzjer przeprowadza z klientem rozmowę konsultacyjną poznając preferencje klienta i analizując informacje uzyskane w sposób werbalny i niewerbalny. Fryzjer ustala też prawidłowe proporcje w relacji między usługodawcą i usługobiorcą podczas wykonywania usługi. Usługa fryzjerska ma charakter bezpośredni. Usługę fryzjerską, czyli zabiegi fryzjerskie wykonuje się w salonie fryzjerskim. Do usług fryzjerskich należy również sprzedaż preparatów fryzjerskich, sprawdzanie ich pod względem jakościowym i estetycznym oraz ich wyeksponowanie. Fryzjer informuje klienta o działaniu preparatów na włosy i skórę głowy, pomaga klientowi przy wyborze preparatów. Fryzjer dba o czystość i estetykę miejsca pracy, przestrzega w miejscu pracy warunków bezpieczeństwa i higieny (m.in. sanitarnych) oraz przepisów przeciw pożarowych. Fryzjer zabezpiecza miejsce pracy przed zniszczeniem, kradzieżą itp.

Wszelkie zadania zawodowe, jakich podejmuje się fryzjer są wykonywane precyzyjnie w oparciu o wiedzę ogólną i zawodową, umiejętności, z przestrzeganiem obowiązujących przepisów regulujących ten obszar zawodowy. Umiejętność uczenia się i dostosowania do wymogów zmieniającego się rynku pracy otwiera przed absolwentem szkoły nowe możliwości. W związku z rosnącymi nieustannie wymogami pracodawców w stosunku do obecnych i przyszłych pracowników umiejętności uczenia się pozwalają dostosować się do rynku pracy. Poznawanie i wdrażanie nowych technologii wykonania zabiegów, nowoczesnych narzędzi oraz technik pracy sprawiają, że zawód fryzjera jest zawodem niezwykle dynamicznie rozwijającym się. Dodatkowe umiejętności uczniów obejmujące znajomość języka nowożytnego na poziomie rozszerzonym sprawiają, że uczniowie mają możliwość poszukiwania miejsca pracy zarówno na rynku pracy krajowym, jak i na rynku europejskim.

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych włosów,
  • wykonywanie zabiegów chemicznych włosów,
  • wykonywanie strzyżenia włosów,
  • wykonywanie stylizacji fryzur.

Obecne czasy wymuszają na nas coraz większą dbałość o wizerunek zewnętrzny, z tego powodu rośnie zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie. Od 1990 roku rynek kosmetyczny jest jednym z najbardziej dynamicznie rozwijających się w Polsce i na świecie, dlatego Technik usług kosmetycznych wychodzi naprzeciw potrzebom rynku pracy jak i samych uczniów, którzy chcą się rozwijać w tym kierunku. Zachętą do kształcenia się w tym przyszłościowym zawodzie jest możliwość otwarcia własnej działalności gospodarczej oraz dotacje unijne, które to umożliwiają. Zawód kosmetyczki daje szansę współpracy z wieloma nowoczesnymi firmami kosmetycznymi stwarzając szerokie możliwości pracy w gabinetach kosmetycznych, gabinetach odnowy biologicznej, gabinetach medycyny estetycznej, salonach urody, SPA, działach kosmetycznych w centrach handlowych, jako przedstawiciel handlowy firmy kosmetycznej zarówno z rynku detalicznego jak i profesjonalnego (szkoleniowiec). Uprawnia do prowadzenia własnej działalności w zakresie kosmetyki, pielęgnacji zdrowia i urody.

Zawód technik usług kosmetycznych jest zawodem usługowym należącym do branży administracyjno-usługowej, mieszczącym się w sferze usług publicznych. Odbiorcy tych usług są grupą konsumentów bardzo wymagających. Narzuca to na sektory tej branży związane z kosmetyką ciągły i nieustanny rozwój, wprowadzanie innowacji kosmetycznych i technologicznych oraz podnoszenie poziomu świadczonych usług. Wszystkie te wymagania rynkowe przekładają się jednocześnie na oczekiwania pracodawców, co do poziomu umiejętności praktycznych oraz posiadanej wiedzy pracowników. Aby sprostać zapotrzebowaniu pracodawców uczniowie mogą korzystać z szerokiej oferty szkoleń dokształcających i nieustannie podnosić swoje kwalifikacje. Jednocześnie wskazuje to na specyfikę tego zawodu, który można określić jako prężnie i dynamicznie rozwijający się. Zdecydowanie jest to zawód dla ludzi pragnących rozwoju i lubiących wyzwania. Specyfika tego zawodu polegająca na kontakcie z ludźmi narzuca również na osobę pracującą bezwzględną potrzebę posiadania szczególnych cech charakteru, predyspozycji psychofizycznych oraz wysokiej kultury osobistej. Poza relacjami interpersonalnymi kosmetyczka prowadząca własną działalność jako przedsiębiorca musi wykazać się umiejętnościami zarządzania salonem kosmetycznym oraz zarządzania personelem zgodnie z obowiązującymi dyrektywami unijnymi SANEPiD-u, PPOŻ, BHP i Kodeksu Pracy. W salonie kosmetycznym można również prowadzić sprzedaż kosmetyków, preparatów ziołowych, suplementów diety oraz akcesoriów do odsprzedaży klientowi, co stawia kosmetyczkę w kolejnej roli, handlowca. Polem zabiegowym dla kosmetyczki jest skóra twarzy, szyi i dekoltu oraz dłoni, stóp i ciała. W puli oferowanych usług przez kosmetyczkę znajdują się zabiegi z zakresu kosmetyki pielęgnacyjnej, upiększającej, zdobniczej oraz zabiegi z zastosowaniem czynników fizykalnych. Klient podczas wizyty w salonie kosmetycznym oprócz usługi bezpośredniej otrzymuje pakiet porad związanych z pielęgnacją i profilaktyką skóry twarzy, szyi i dekoltu, dłoni, stóp i ciała oraz upiększaniem w warunkach domowych. Kolejnym działem porad jest stylizacja i wizaż, gdzie klient otrzymuje wyczerpujące wskazówki na temat rodzaju makijażu oraz sposobów jego wykonania, dopasowaniu formy fryzury i kolorystyki włosów, doboru odpowiedniego stylu ubioru wraz z paletą barw, biżuterii i dodatków. Równie ważnym elementem pracy kosmetyczki jest skorelowana współpraca z lekarzem dermatologiem, polegająca na wspomaganiu terapii i przynosząca wymierne efekty w trakcie leczenia chorób skóry gładkiej, owłosionej oraz przydatków skórnych.

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • przeprowadzania diagnozy kosmetycznej,
  • wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych i upiększających,
  • udzielania porad kosmetycznych,
  • organizowania i prowadzenia gabinetu kosmetycznego.

Technik usług kosmetycznych 514207

AU.61 Wykonywanie zabiegów kosmetycznych twarzy
AU.62 Wykonywanie zabiegów kosmetycznych ciała, dłoni i stóp

Krawiec 753105

AU.14 Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych

Odzieżownictwo to branża, która po kilkuletnim kryzysie zaczyna się rozwijać w Polsce. Wprowadzenie modnego wzornictwa, innowacyjnych technologii, szybkie reagowanie na zmieniające się trendy mody, minimalizacja czasu potrzebnego do wprowadzenia nowego produktu oraz wysoka jakość odzieży wpływa na wzrost produkcji. Odradzanie się branży odzieżowej powoduje, że pracodawcy poszukują wykwalifikowanych pracowników. Kolejnym argumentem jest wzrost usług krawieckich. Klient oczekuje usług krawieckich, ponieważ panująca od kilku lat moda na zakupy w sieciówkach, second handach i outletach zabija indywidualizm. Klient nie chce stracić szansy na zakup modnych ubrań w niskiej cenie, nawet jeśli nie pasują idealnie do jego sylwetki. Opłaca się kupić tanie ubranie i zanieść do krawca, który świadczy usługi z zakresu przeróbek i napraw oraz dopasowania odzieży do figury. Z usług krawieckich korzystają osoby, które mają sylwetki nietypowe, dla których odzieży w sklepach nie ma. Krawiectwo odradza się w Polsce, potrzebny jest krawiec – stylista, który z zaangażowaniem i fachowo uszyje odzież na miarę, dokona poprawek i przeróbek.

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • konstruowania i modelowania wyrobów odzieżowych zgodnie z zamówieniem klienta;
  • dobierania materiałów odzieżowych i dodatków do wyrobu odzieżowego;
  • obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych;
  • wykonywania wyrobów odzieżowych;
  • świadczenia usług związanych z przeróbką i naprawą wyrobów odzieżowych.

Górnik eksploatacji podziemnej zajmuje się pracami wydobywczymi w podziemnych zakładach górniczych, a proces wydobywczy odbywa się poprzez wydobywanie kopaliny ze złoża znajdującego się pod powierzchnią ziemi. Głównym celem kształcenia w ramach specjalności jest nabycie przez uczniów gruntownej i zaawansowanej wiedzy w dziedzinie nauk o ziemi, górnictwie i geologii, eksploatacji podziemnej złóż, obsłudze maszyn i urządzeń do eksploatacji złóż, technice strzelniczej, miernictwie górniczym, przepisach prawnych w górnictwie i szeroko rozumianym bezpieczeństwie powszechnym. Te wiadomości zapewniają wiedzę o technologii i metodach wydobycia kopalin oraz umiejętności potrzebne współczesnemu górnikowi do podjęcia pracy zawodowej.

Absolwent zasadniczej szkoły zawodowej może podjąć pracę w podziemnych zakładach górniczych wydobywających kopaliny użyteczne.

Górnictwo podziemne kopalin to obecnie prężnie rozwijająca się część branży górniczej, zajmująca dominującą pozycję w ogólnym bilansie wydobywczym kraju. Są to przede wszystkim zakłady górnicze wydobywające węgiel kamienny, rudy żelaza i soli.

Górnik eksploatacji podziemnej to zawód, na który jest duże zapotrzebowanie, ponieważ eksploatacja surowców podlega przepisom prawa górniczego i właściciele kopalń chętnie przyjmują do pracy osoby posiadające kierunkowe wykształcenie górnicze.

Górnik eksploatacji podziemnej 811101

MG.11 Eksploatacja złóż podziemnych

Technik górnictwa podziemnego 311703

MG.11 Eksploatacja złóż podziemnych
MG.39. Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż podziemnych

Technik górnictwa podziemnego zajmuje się pracami wydobywczymi w podziemnych zakładach górniczych, a proces wydobywczy odbywa się poprzez wydobywanie kopaliny ze złoża znajdującego się pod powierzchnią ziemi. Głównym celem kształcenia w ramach specjalności jest nabycie przez uczniów gruntownej i zaawansowanej wiedzy w dziedzinie nauk o ziemi, górnictwie i geologii, eksploatacji podziemnej złóż, obsłudze maszyn i urządzeń do eksploatacji złóż, technice strzelniczej, miernictwie górniczym, przepisach prawnych w górnictwie, kierowania procesami wydobywczymi z uwzględnieniem zagadnień proekologicznych i szeroko rozumianego bezpieczeństwa powszechnego. Te wiadomości zapewniają wiedzę o technologii i metodach wydobycia kopalin oraz umiejętności potrzebne współczesnemu technikowi do podjęcia pracy zawodowej.
Absolwent technikum może podjąć pracę zawodową w podziemnych zakładach górniczych wydobywających kopaliny użyteczne. Jeżeli ma zamiłowanie naukowe, może podjąć pracę w biurach projektów, jednostkach badawczych i badawczo-rozwojowych, przedsiębiorstwach geologicznych i budownictwa geotechnicznego bazujących na technikach górniczych albo kontynuować naukę na uczelni wyższej.

Górnictwo podziemne kopalin jest obecnie prężnie rozwijającą się częścią branży górniczej, zajmującą dominującą pozycję w ogólnym bilansie wydobywczym kraju. Są to przede wszystkim zakłady górnicze wydobywające węgiel kamienny, rudy żelaza i soli.

Technik przeróbki kopalin stałych jest zawodem związanym z eksploatacją kopalin stałych metodą podziemną i odkrywkową. Zadaniem absolwenta jest nadanie własności użytkowych wydobytej kopalinie surowej. Wydobyta ze złoża kopalina użyteczna wymaga odpowiedniego przygotowania, polegającego na maksymalnym zwiększeniu zawartości składnika użytecznego. Technik przeróbki kopalin stałych wykorzystuje przy tym, mechaniczne,, fizykochemiczne oraz specjalne metody przeróbki i przygotowania ich do dalszego zastosowania. Jest to jedna z najstarszych dyscyplin i umiejętności zawodowych. Jej początki sięgają epoki kamienia, gdzie była wykorzystywana w celu pozyskania krzemienia używanego do wyrabiania narzędzi i broni, poprzez epokę brązu i żelaza, słynną gorączkę złota, aż po dzień dzisiejszy. Obecnie dyscyplina ta umożliwia rozdział i wzbogacanie cennych kopalin, nawet przy niewielkim udziale minerałów użytecznych. Technologia przeróbki kopalin stałych jest stosowana jako element zamykający ciąg technologiczny podziemnych i odkrywkowych zakładów górniczych wydobywających: węgiel kamienny, węgiel brunatny, rudy metali, kruszywa i piaski, sole oraz pozostałe surowce chemiczne i skalne.

Absolwent w zawodzie technik przeróbki kopalin stałych organizuje i kontroluje przebieg procesów przeróbki kopalin stałych (węgla brunatnego, węgla kamiennego, rud metali, surowców chemicznych i skalnych), kontroluje i ocenia stan techniczny maszyn i urządzeń do przeróbki kopalin stałych (w tym miedzy innymi kruszarek, przesiewaczy, młynów, osadzarek, hydrocyklonów, wzbogacalników, flotowników). Sprawuje nadzór i kontrolę nad jakością produktów procesu przeróbki kopalin stałych, a także organizuje i nadzoruje pracę podległego zespołu pracowników.

Technik przeróbki kopalin stałych może być zatrudniony: na stanowisku dozoru w zakładach mechanicznej przeróbki, w podziemnych i odkrywkowych zakładach górniczych, w zakładach obróbki kamienia; w biurach projektów na stanowisku konstruktora; instytutach naukowo-badawczych; w zakładach przetwarzających odpady oraz prowadzących rekultywację technologiami przeróbki kopalin stałych; na stanowiskach pracy związanych z procesami obiegów wodno-mułowych, oczyszczania wód, przerobu osadów; na stanowiskach pracy związanych z kontrolą parametrów czystości wód; zakładach produkujących i przetwarzających kruszywa; na stanowiskach pracy związanych z badaniami technicznymi i kontrolą jakości w procesach przeróbki kopalin stałych oraz na wszystkich pozostałych stanowiskach pracy związanych z prowadzeniem procesów właściwych dla zakresu przeróbki kopalin stałych.

Technik przeróbki kopalin stałych może poszukiwać pracy w zakładach górniczych eksploatujących węgiel kamienny, węgiel brunatny, rudy metali, surowce chemiczne, skalne oraz w zakładach wytwarzających kruszywa na potrzeby chemii budowlanej, budownictwa drogowego oraz rynku betonów; może również podjąć działalność gospodarczą w zakresie przeróbki kopalin stałych (zgodnie z obowiązującymi standardami prawnymi).

Absolwent w zawodzie technik przeróbki kopalin stałych zgodnie z wiedzą i umiejętnościami przygotowany będzie do: podejmowania pracy w przedsiębiorstwach górniczych stosujących nowe technologie przeróbcze, kierowania zespołem ludzi, kierowania ruchem zmiany produkcyjnej (zgodnie z obowiązującymi branżowymi standardami prawnymi), kierowania ruchem zakładu przeróbczego (po ukończeniu studiów w specjalności branżowej oraz potwierdzeniu kwalifikacji, zgodnie z obowiązującymi branżowymi przepisami prawnymi), wykonywania czynności zawodowych wymagających specjalnych kwalifikacji (po potwierdzeniu tych kwalifikacji zgodnie z obowiązującymi branżowymi przepisami prawnymi) oraz w szkolnictwie zawodowym (po ukończeniu studiów i specjalności nauczycielskiej, zgodnie z obowiązującymi standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela). Może również prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie przeróbki kopalin stałych (zgodnie z obowiązującymi standardami prawnymi).

Technik przeróbki kopalin stałych 311706

MG.35 Prowadzenie procesu przeróbki kopalin stałych
MG.36 Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Kucharz 512001

TG.07 Sporządzanie potraw i napojów

Kucharz jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: przechowywania żywności, sporządzania potraw i napojów oraz wykonywania czynności związanych z ekspedycją potraw i napojów. W zakładzie gastronomicznym kucharz przyjmuje surowce żywnościowe i zabezpiecza je przed zepsuciem, w odpowiedni sposób je magazynując lub utrwalając. Ocenia i dobiera żywność przeznaczoną do produkcji. Przeprowadza obróbkę wstępną i przygotowuje półprodukty do obróbki cieplnej. Stosuje różne metody obróbki cieplnej. Do obróbki surowców i półproduktów, ale także do ekspedycji potraw wykorzystuje nowoczesne urządzenia gastronomiczne. Sporządzając potrawy stosuje nowe technologie, zapewniające wysoką efektywność oraz jakość potraw i napojów, między innymi technologie szybkiego schładzania (zamrażania), powolnego ogrzewania i proekologiczne. 

Wykańcza potrawy i napoje oraz porcjuje je do odpowiednich naczyń stosując aktualne trendy w zakresie aranżacji potraw i napojów. Wykonując swoje zadania zawodowe dba o właściwe bezpieczeństwo zdrowotne sporządzanych potraw i napojów, przestrzega procedur obowiązujących w gastronomii. Przestrzega także zasad racjonalnego żywienia. Stale aktualizuje swoją wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe szczególnie w zakresie towaroznawstwa żywności i nowych technologii stosowanych w gastronomii. Obsługuje programy komputerowe do prowadzenia gospodarki magazynowej i do rejestrowania zamówień kelnerskich. Kucharz może sporządzać potrawy dietetyczne oraz regionalne i z kuchni obcych narodów. Zajmuje się także przygotowywaniem pełnych posiłków zarówno codziennych, jak i okolicznościowych; przygotowuje również potrawy i napoje na przyjęcia dbając o wysoki standard swoich usług. Miejscem pracy kucharza najczęściej są zakłady gastronomiczne typu otwartego i zamkniętego, w tym restauracje hotelowe i gastronomia sieciowa oraz firmy cateringowe, ale również gastronomia na statkach lub w innych środkach transportu, itp. Kucharz może podejmować działalność gospodarczą prowadząc zakłady gastronomiczne lub świadcząc usługi cateringowe.

Technik żywienia i usług gastronomicznych jest przygotowany do sporządzania potraw i napojów. Posiada te same umiejętności, które potrzebne są w pracy kucharza. Ponadto wykonuje zadania zawodowe związane z planowaniem i ocenianiem żywienia, organizowaniem i wykonywaniem usług. W czasie swojej pracy przyjmuje surowce, półprodukty, organizuje proces magazynowania i zabezpieczania przed zepsuciem. Ocenia surowce, półprodukty i potrawy gotowe korzystając z oceny organoleptycznej. Przeprowadza procesy produkcyjne zgodnie z zasadami. Rozróżnia zmiany pozytywne i negatywne zachodzące w żywności podczas przechowywania, obróbki wstępnej i cieplnej. Kontroluje etapy procesu technologicznego, prowadzi racjonalną gospodarkę surowcami i przestrzega zasad gospodarki odpadkami. Opracowuje nowe receptury na potrawy i napoje, wdraża je do produkcji. W swoich działaniach stosuje systemy zapewniające jakość i bezpieczeństwo zdrowotne żywności. Posługuje się nowoczesnymi technologiami, urządzeniami, które ułatwiają realizację zadań zawodowych. Planuje i ocenia jadłospisy. Oblicza wartość odżywczą i energetyczną potraw, posiłków. Układa menu codzienne, okolicznościowe i na przyjęcia. Organizuje proces produkcyjny w zakładzie gastronomicznym. Korzysta z programów komputerowych, które ułatwiają planowanie i rozliczanie działalności zakładu. Przedstawia ofertę usług gastronomicznych. Swoje zadania zawodowe wykonuje w macierzystym zakładzie lub oferuje usługi cateringowe. Przestrzega zasad racjonalnego żywienia. Stosuje nowe trendy w żywieniu, stale się kształci. Jest otwarty na nowości i kreatywny w działaniu poprzez nowoczesne dekoracje potraw, aranżację stołów i sal. Potrafi pracować pod presją czasu, współpracować w zespole i zarządzać zasobami ludzkimi. Miejscem pracy technika żywienia i usług gastronomicznych są zakłady gastronomiczne typu zamkniętego i otwartego. Może również prowadzić własną działalność gospodarczą.

Technik żywienia i usług gastronomicznych 343404

Kliknij ten przycisk, by zmienić ten tekst. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Magazynier-logistyk 432106

AU.22 Obsługa magazynów

Magazynier–logistyk zajmuje się przyjmowaniem do magazynu, zapewnieniem odpowiednich warunków przechowywania i wydawaniem środków i materiałów, prowadząc odpowiednią dokumentację; bierze udział w inwentaryzacjach i odpowiada materialnie za powierzone mu mienie. Do podstawowych zadań należy również przyjmowanie towarów do magazynu, uczestnictwo w odbiorze ilościowym i jakościowym, sporządzanie odpowiedniej dokumentacji; wydawanie towarów z magazynu na podstawie dowodów rozchodowych; rozmieszczanie i układanie przyjętych towarów na wyznaczonej powierzchni magazynowej, zabezpieczanie ich przed zepsuciem, zniszczeniem i kradzieżą; prawidłowe oznakowanie składowanych towarów; przestrzeganie terminów ważności i trwałości towarów oraz terminów zwrotu opakowań; utrzymywanie porządku i czystości w magazynie, przejezdności dróg transportowych, eksploatacyjnych i pożarowych: przestrzeganie zasad bezpieczeństwa ppoż.; prowadzenie dokumentacji magazynowej przy użyciu programów komputerowych lub metodami tradycyjnymi; czynny udział w inwentaryzacjach, doraźnych, ciągłych, zdawczo-odbiorczych; wyjaśnianie przyczyn powstawania różnic w stanie ilościowym towarów; uczestnictwo w czynnościach reklamacyjnych w zakresie wad jakościowych lub braków/ nadwyżek ilościowych; ponoszenie odpowiedzialności materialnej za powierzone mu towary i środki; nadzór nad pracą osób zatrudnionych w magazynie.

Do głównych zadań zawodowych mechanika pojazdów samochodowych należy obsługiwanie, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych. Tak szeroki zakres działań zawodowych powoduje, że osoba wykonująca pracę w tym zawodzie powinna być dobrze wykształcona. We współczesnych pojazdach samochodowych stosowana jest coraz większa ilość elementów elektronicznych, co wymusza ciągłe kształcenie i doskonalenie swoich wiadomości i umiejętności zarówno z konstrukcji maszyn, jak również elektrotechniki i elektroniki.

Mechanik pojazdów samochodowych zatrudniany jest w warsztatach obsługowo-naprawczych branży motoryzacyjnej. Wykonuje prace obsługowo-naprawcze, diagnostyczne i  konserwacyjne pojazdów samochodowych oraz ich zespołów lub podzespołów na stanowiskach roboczych za pomocą narzędzi uniwersalnych, jak również specjalistycznych. Kontroluje także stan techniczny pojazdów za pomocą urządzeń diagnostycznych. Od mechanika pojazdów samochodowych wymaga się znajomości budowy pojazdu oraz zasad działania jego zespołów i podzespołów. Mechanik pojazdów samochodowych powinien umieć diagnozować usterki zespołów samochodów oraz znać metody ich usuwania. Specyfika zawodu, rozwój rynku motoryzacyjnego i oczekiwania klientów wymagają od niego odpowiedzialności związanej z poziomem oferowanych usług. Dlatego mechanik pojazdów samochodowych powinien wykazywać gotowość do dokształcania się i podnoszenia kwalifikacji. Mechanik pojazdów samochodowych ponad to zna i stosuje przepisy ruchu drogowego oraz techniki kierowania pojazdami.

Wykonując zadania zawodowe, mechanik pojazdów samochodowych zwykle kontaktuje się z przełożonym. Jego praca ma jednak charakter indywidualny, gdyż sam odpowiada za powierzone urządzenia, narzędzia oraz za jakość wykonanych usług. Prowadząc samodzielną działalność gospodarczą, powinien nawiązywać kontakt z klientem, negocjować zakres niezbędnych prac oraz ceny za usługę. W pracy mechanika pojazdów samochodowych występują czynności zarówno rutynowe, jak i nietypowe, wynikające z indywidualnego charakteru usterek spotykanych w pojazdach samochodowych różnych marek i modeli. Osiągnięte w procesie kształcenia kwalifikacje zawodowe umożliwią absolwentowi prowadzenie działalności gospodarczej oraz podjęcie pracy między innymi w:
stacjach obsługi pojazdów samochodowych, zakładach produkcyjnych i naprawczych pojazdów samochodowych, firmach zajmujących się obrotem częściami samochodowymi, przedsiębiorstwach transportu samochodowego.

Mechanik pojazdów samochodowych 723103

MG.18 Diagnozowanie i naprawa podzespołów i zespołów pojazdów samochodowych

Technik pojazdów samochodowych 311513

MG.18 Diagnozowanie i naprawa podzespołów i zespołów pojazdów samochodowych
lub
MG.12 Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa elektrycznych i elektronicznych układów pojazdów samochodowych
MG.43 Organizacja i prowadzenie procesu obsługi pojazdów samochodowych

Technik pojazdów samochodowych zapewnia obsługę pojazdów samochodowych w zakresie eksploatacji, serwisowania i napraw; przeprowadza diagnostykę samochodową; wykonuje przeglądy pojazdów samochodowych w stacjach obsługi i kontroli pojazdów; zapewnia doradztwo techniczne w zakresie eksploatacji, konserwacji i naprawiania pojazdów samochodowych.

Wraz z rozwojem motoryzacji wzrosło zapotrzebowanie na rynku pracy na dobrze wykształconych fachowców w zakresie obsługi, naprawy i eksploatacji współczesnych pojazdów samochodowych, w których wykorzystuje się wiele elektrycznych i elektronicznych układów.

Technik pojazdów samochodowych wykonuje m.in. następujące zadania zawodowe:

  • organizowanie obsługi i naprawy pojazdów samochodowych,
  • ocenianie stanu technicznego pojazdów i ustalanie przyczyn niesprawności oraz sposobów napraw,
  • przeprowadzanie diagnostyki i naprawianie silników, zespołów i układów mechanicznych oraz układów elektrycznych i elektronicznych w samochodach osobowych, ciężarowych, autobusach, motocyklach i innych pojazdach silnikowych,
  • wykonywanie prac demontażowo-montażowych silników, zespołów i układów pojazdów samochodowych,
  • wykonywanie napraw pojazdów samochodowych, w tym silnika i skrzyni biegów, sprzęgła, układu hamulcowego, kierowniczego, zawieszenia itp.,
  • kontrolowanie jakości wykonanych prac poprzez jazdę próbną oraz za pomocą urządzeń i oprogramowania diagnostycznego,
  • prowadzenie dokumentacji związanej z obsługą i naprawą pojazdów samochodowych,
  • wykonywanie rozliczeń kosztów obsługi i napraw pojazdów samochodowych,
  • wykonywanie przeglądów pojazdów samochodowych w stacjach obsługi i kontroli pojazdów,
  • zapewnianie doradztwa technicznego w zakresie eksploatacji, konserwacji i naprawiania pojazdów samochodowych,
  • prowadzenie likwidacji pojazdów samochodowych zgodnie z przepisami ochrony środowiska,
  • organizowanie i prowadzenie sprzedaży pojazdów samochodowych, części oraz artykułów motoryzacyjnych,
  • posługiwanie się dokumentacją techniczną,
  • stosowanie programów komputerowych wspomagające wykonywanie zadań,
  • przestrzeganie zasad etyki, ergonomii, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosowanie przepisów prawa dotyczących ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska,
  • podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie serwisowania i naprawy pojazdów samochodowych,
  • organizowanie i kierowanie pracą małych zespołów pracowniczych.

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie wykonuje w obiektach budowlanych: montaż systemów suchej zabudowy, roboty malarskie, tapeciarskie, roboty posadzkarskie i okładzinowe. Montaż systemów suchej zabudowy obejmuje: wykonywanie ścianek działowych, okładzin ściennych, sufitów podwieszanych oraz wykonywanie obudów konstrukcji. Roboty malarskie obejmują nanoszenie powłok malarskich w różnych technikach z uwzględnieniem różnego rodzaju podłoża, natomiast roboty tapeciarskie obejmują tapetowanie różnymi rodzajami tapet z uwzględnieniem rodzaju podłoża. Roboty posadzkarskie obejmują: wykonywanie posadzek z drewna, płytek lastrykowych, płytek ceramicznych, płytek z tworzyw sztucznych, wykładzin rulonowych z tworzyw sztucznych oraz posadzek bezspoinowych. Roboty okładzinowe obejmują: wykonywanie okładzin ściennych z materiałów drewnianych, ceramicznych, kamiennych oraz z tworzyw sztucznych. Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie przeprowadza konserwację i naprawy powłok malarskich, tapet, posadzek i okładzin; dokonuje przedmiaru tych robót obliczając zapotrzebowanie materiałowe oraz rozlicza koszty ich wykonania.

Montera zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie powinna charakteryzować odpowiedzialność i zdyscyplinowanie, a także dokładność przy wykonywaniu zadania, co jest podstawą jakości i trwałości wykonanej pracy. Powinno go cechować wyczucie proporcji, piękna i estetyki, co ma wpływ na efekt końcowy jego pracy.

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie może być zatrudniony w firmach budowlanych oraz remontowych wykonujących roboty wykończeniowe lub własnej firmie wykonującej roboty wykończeniowe.

W zawodzie monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie można wyróżnić grupy stanowisk związanych z: wykonywaniem montażu w systemach suchej zabudowy, wykonywaniem okładzin ściennych, wykonywaniem podłóg, malowaniem, remontami i konserwacją pomieszczeń.

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie 712905

BD.04 Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych

Murarz-tynkarz 711204

BD.14 Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich

Murarz-tynkarz zajmuje się wznoszeniem ścian z cegieł, kamieni, elementów betonowych, gipsowych, ceramicznych i innych materiałów budowlanych, wykonywaniem wszystkich rodzajów tynków wewnętrznych i zewnętrznych sposobem ręcznym i mechanicznym. Oprócz ścian może wykonywać także schody, filary czy stropy, układać na ścianach okładziny, wykuwać otwory oraz samodzielne sporządzać zaprawy murarskie i tynkarskie, w tym orientować się w cechach różnych zapraw i recepturach ich sporządzania.

Murarz-tynkarz ponadto może wykonywać prace remontowe i rozbiórkowe. Osoba zamierzająca wykonywać ten zawód musi przyzwyczaić się do częstych zmian miejsca pobytu (jest to uzależnione od miejsca nowej budowy), wykonywania swoich zadań przy niesprzyjającej pogodzie i na dużych wysokościach, dlatego też kandydat na murarza-tynkarza nie może cierpieć na lęk wysokości.

W tej pracy ważna jest także zręczność oraz wytrzymałość na wysiłek fizyczny. Kandydat na murarza-tynkarza musi przejść specjalistyczne badania lekarskie obejmujące wzrok, słuch, koordynację wzrokowo-słuchową oraz poczucie równowagi.

Technik budownictwa może wykonywać i nadzorować organizację zadań zawodowych związanych z: budową domów jednorodzinnych, wielorodzinnych, obiektów przemysłowych i użyteczności publicznej, budową budowli inżynierskich, kosztorysowaniem robót budowlanych, utrzymaniem obiektów budowlanych, wytwarzaniem materiałów i elementów budowlanych, zarządzaniem budynkami.

Ze względu na różnorodność stanowisk pracy, różne jest środowisko, w którym technik budownictwa pracuje. Praca w tym zawodzie wykonywana jest przede wszystkim na wolnym powietrzu (budowa obiektów budowlanych), ale także wewnątrz budynków. Technik budownictwa prawie zawsze pracuje w zespole ludzi. W czasie wykonywania pracy współpracuje ze swoimi zwierzchnikami i nadzorem technicznym. Często kontaktuje się z inwestorami obiektów budowlanych. Zdecydowana większość techników budownictwa pracuje w firmach wykonawczych.

Na terenie budowy zagrożenie stwarzają m.in. wykopy, rusztowania, części ruchome maszyn budowlanych. Występują również uciążliwości pracy związane z warunkami atmosferycznymi (opady deszczu, śniegu, niskie i wysokie temperatury, wiatr). Dla prowadzących roboty ważna jest umiejętność nawiązywania kontaktów i bezkonfliktowego współdziałania ze współpracownikami.

Technika budownictwa winna charakteryzować dobra pamięć (dotycząca ludzi, rzeczy, a szczególnie orientacji na terenie budowy). Praca przy zmiennych, niekorzystnych warunkach atmosferycznych i często nieprzewidzianych warunkach technicznych, wymaga cierpliwości i umiejętności szybkiego dostosowania do nowej sytuacji. Duże znaczenie w tym zawodzie ma dobra sprawność fizyczna oraz duża odporność na zmienne warunki atmosferyczne. Ważną cechą jest dobry wzrok oraz brak lęku wysokości z uwagi na częstą pracę na wysokich rusztowaniach.

Technik budownictwa może być zatrudniony w: firmach budowlanych budujących budynki oraz budowle inżynierskie, biurach projektowych projektujących obiekty budowlane, organach administracji państwowej i samorządowej, wytwórniach i składach materiałów budowlanych, administracjach budynków i firmach zarządzających nieruchomościami.

Technik budownictwa 311204

BD.29 Wykonywanie i kontrolowanie robót konstrukcyjno-budowlanych
BD.30 Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów

Operator obrabiarek skrawających 722307

MG.19 Użytkowanie obrabiarek skrawających

Operator obrabiarek skrawających należy do zawodów bardzo często spotykanych w sferze zatrudnienia. Dominującym układem czynności w zawodzie są prace ustawcze i obróbkowe, które wykonuje pracownik zajmujący się wytwarzaniem części maszyn na obrabiarkach konwencjonalnych i obrabiarkach sterowanych numerycznie. Praca operatora obrabiarek skrawających wymaga na ogół zespołowego działania i oparta jest na współpracy. Operator obrabiarek skrawających obsługuje i utrzymuje w należytym stanie technicznym nowoczesne maszyny do obróbki skrawaniem. Są to zarówno maszyny sterowane cyfrowo bądź programowo, jak i tradycyjne obrabiarki służące do kształtowania przedmiotów z metalu i tworzyw sztucznych.

Obsługuje i nadzoruje uniwersalne, półautomatyczne i automatyczne obrabiarki skrawające, takie jak: tokarki, frezarki, wytaczarki, szlifierki w tym obrabiarki sterowane numerycznie (komputerowo). Działalność zawodowa obejmuje między innymi: przygotowywanie stanowiska pracy (zaznajamianie się z rysunkiem technicznym lub wzorcem, przygotowywanie narzędzi do pracy), ustawianie parametrów i nadzorowanie pracy obrabiarek, obsługa frezarek, tokarek i innych obrabiarek sterowanych przy pomocy komputera, programowanie obrabiarek, wykonywanie i czytanie rysunków technicznych, ustalanie korekcji poszczególnych narzędzi zamocowanych w głowicy, w zależności od naddatku i innych czynników wpływających na dokładność obróbki, czyszczenie i konserwowanie obsługiwanych maszyn, urządzeń i przyrządów.

Absolwent szkoły jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

  • przygotowywania obrabiarek skrawających konwencjonalnych i sterowanych numerycznie do planowanej obróbki,
  • wykonywania obróbki na konwencjonalnych obrabiarkach skrawających zgodnie z wymaganiami dokumentacji technologicznej,
  • wykonywania programu obróbki technologicznej na obrabiarkach sterowanych numerycznie zgodnie z wymaganiami dokumentacji technologicznej.

Sprzedawca sprzedaje towary oferowane w punktach sprzedaży detalicznej (sklepach, hipermarketach), drobnodetalicznej (w kioskach i na targowiskach) oraz hurtowej (w hurtowniach); obsługuje nabywców bezpośrednio (w handlu metodą tradycyjną) lub pośrednio (w handlu metodą samoobsługową i preselekcji), organizuje zaopatrzenie i przyjmowanie dostaw towarów, sprawdzanie towarów pod względem ilościowym i jakościowym, uiszczanie należności za dostarczone produkty, przygotowuje produkty do sprzedaży (czyszczenie, sortowanie itp.) i ich wyeksponowanie, informuje nabywcę o walorach sprzedawanych produktów, pomaga nabywcy przy wyborze produktu, sprawnie realizuje zamówienia składane przez nabywców (demonstruje, waży, mierzy, paczkuje), inkasuje należności za sprzedane produkty, dba o czystość i estetykę miejsca sprzedaży, załatwia reklamacje zakupionych towarów, przyjmuje i rejestruje zamówienia na towary w hurtowniach, współpracuje w przygotowywaniu oferty sprzedaży (oferty towarowe, cenniki, katalogi itp.), współpracuje przy badaniu sytuacji rynkowej i określaniu potrzeb rynku, informuje o warunkach sprzedaży (stosowane upusty), zawiera transakcje sprzedaży, sporządza faktury za towary, przestrzega warunków sanitarnych sprzedaży, zabezpiecza punkt sprzedaży lub hurtowni przed włamaniem, kradzieżą itp.

Sprzedawca 522301

AU.20 Prowadzenie sprzedaży

Ślusarz 722204

MG.20 Wykonywanie i naprawa elementów maszyn, urządzeń i narzędzi

Zadaniem ślusarza jest ręczna lub ręczno-maszynowa obróbka metali, budowa, konserwacja i naprawa prostych konstrukcji, mechanizmów, narzędzi i wyrobów metalowych. Typowymi pracami wykonywanymi przez ślusarza są:

  • wytwarzanie i naprawianie narzędzi, przyrządów i uchwytów obróbkowych,
  • obróbka, montaż i naprawa elementów mechanizmów i urządzeń,
  • wykonywanie konserwacji i napraw sprzętu powszechnego użytku,
  • wykonywanie i naprawa ozdobnej galanterii metalowej (ślusarstwo artystyczne), nadawanie wyrobom metalowym ostatecznego, estetycznego wyglądu.

Dynamiczne zmiany w technice, technologii, organizacji produkcji i usługach powodują, iż kształcenie zawodowe ślusarza ma charakter szerokoprofilowy umożliwiający opanowanie umiejętności ogólnozawodowych oraz specjalistycznych, a także umiejętności intelektualnych i postaw stanowiących dobre przygotowanie do specjalizacji.

Ślusarz wykonuje swoją pracę z reguły  w pomieszczeniach zamkniętych (jedynie ślusarz konstrukcji metalowych większość czynności wykonuje w terenie otwartym). Prace ślusarskie nie stwarzają zagrożenia dla życia i zdrowia pracownika. Wykonując pracę ślusarz odpowiada za materiał, narzędzia, maszyny i urządzenia, które zostały mu powierzone. 

Kandydat do zawodu ślusarza powinien charakteryzować się: zainteresowaniami i zdolnościami technicznymi, zdolnościami manualnymi oraz starannością i dokładnością w wykonywaniu pracy, wyobraźnią przestrzenną, zdolnością koncentracji uwagi, odpowiedzialnością, niezależnością i samodzielnością w działaniu, wytrwałością i cierpliwością w realizacji powierzonych zadań, dobrą koordynacją wzrokowo – ruchową, a także zainteresowaniami o charakterze artystycznym.

Stolarz wykonuje wyroby z drewna i tworzyw drzewnych. Do wyrobów z drewna i tworzyw drzewnych zaliczają się m.in.: meble, okna, drzwi, schody, okładziny ścienne, trumny, sanki, zabawki, itp. Stolarz czyta i analizuje rysunki złożeniowe, zestawieniowe i wykonawcze. Sporządza szkice robocze wyrobów, połączeń i złączy stolarskich. Klasyfikuje materiały z drewna i tworzyw drzewnych. Dobiera i przygotowuje do obróbki ręcznej i maszynowej drewno, tworzywa drzewne oraz materiały pomocnicze. Przygotowuje do pracy narzędzia, obrabiarki i urządzenia. Ustawia obrabiarki do wykonywania określonych zadań zawodowych. Wykonuje obróbkę ręczną i maszynową, prowadzi suszenie, skrawanie, klejenie oraz wykończenie powierzchni wyrobów stolarskich. Montuje wyroby w całość. Stolarz kwalifikuje wyroby stolarskie do naprawy. Rozpoznaje wady i uszkodzenia oraz ustala przyczyny ich powstawania. Dobiera techniki napraw, renowacji i konserwacji oraz wykonuje je. Ocenia jakość wykonywanych prac.

Stolarze znajdują zatrudnienie w małych, średnich i dużych firmach. Zatrudnienie może znaleźć na lokalnym, regionalnych rynku pracy, jak również w krajach UE. W lokalnych, regionalnych oraz ogólnopolskich mediach często powtarzają się ogłoszenia pracodawców o chęci zatrudnienia stolarzy. Może prowadzić również własną działalność gospodarczą.

Pracodawcy poszukują absolwentów przede wszystkim odpowiedzialnych, umiejących współpracować w zespole, negocjować warunki porozumień, bezkonfliktowo rozwiązywać sprawy sporne. Na prawie każde stanowisko pracy poszukują osób z umiejętnością posługiwania się technologiami informatycznymi. Poszukiwani są pracownicy umiejący programować i obsłużyć obrabiarki numerycznie sterowane. Oczekuje się, aby pracownicy potrafili korzystać z obcojęzycznych instrukcji obsługi maszyn i urządzeń, zrozumieli informacje zawarte w obcojęzycznej prasie branżowej dotyczące nowych technologii, materiałów, itp. Pracodawcy chętnie widzieliby pracowników kreatywnych, umiejących podejmować decyzje w sytuacjach nietypowych oraz wykazujących chęci do podnoszenia swoich kwalifikacji.

Stolarz 752205

AU.15 Wytwarzanie wyrobów stolarskich

Technik mechanik 311504

MG.17 Montaż i obsługa maszyn i urządzeń
albo
MG.19 Użytkowanie obrabiarek skrawających
albo
MG.20 Wykonywanie i naprawa elementów maszyn, urządzeń i narzędzi
albo
MG.44 Organizacja i nadzorowanie procesów produkcji maszyn i urządzeń

Technik mechanik jest zawodem kształconym od wielu lat. Zakresem swym obejmuje takie zagadnienia jak: budowa, eksploatacja i naprawa maszyn i urządzeń. Technicy mechanicy mogą znaleźć zatrudnienie zarówno na stanowiskach produkcyjnych, jak i stanowiskach nadzoru technicznego procesów wytwarzania maszyn i urządzeń. Technicy mechanicy pracują przeważnie w przemyśle, lecz także w budownictwie, górnictwie, komunikacji i transporcie, rolnictwie, usługach i w różnych innych dziedzinach gospodarki.

Przemysł maszynowy należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju. Technicy mechanicy należą do grupy poszukiwanych pracowników. Ze względu na spełniane funkcje produkcyjne i usługowe, absolwenci tego zawodu znajdują zatrudnienie przede wszystkim w przedsiębiorstwach przemysłu metalowego i maszynowego, przedsiębiorstwach obsługowo-naprawczych, a także w innych działach gospodarki, zajmujących się wytwarzaniem i eksploatacją urządzeń technicznych. Szybkie przeobrażenia w technice, technologii, organizacji produkcji i usługach stwarzają potrzebę rozwijania kształcenia w zawodzie. Osoby przedsiębiorcze mogą tworzyć własne firmy.

Technicy mechanicy znajdują zatrudnienie praktycznie we wszystkich zakładach projektowych, produkcyjnych i usługowych branż, w których są projektowane, produkowane i użytkowane i naprawiane maszyny i urządzenia mechaniczne oraz narzędzia pomiarowe, skrawające i inne. Ze względu na wszechstronne przygotowanie w dziedzinie technologii mechanicznej jest zawodem uniwersalnym umożliwiającym łatwe przekwalifikowanie, co stwarza dodatkowe możliwości zatrudnienia.